Destination, Walk
Comments 7

Walking in the Isle of Aran

Dear diary, Today I’ll take you to my memories of Isle of Aran. Isle of Aran is the small island located in the south west of Scotland, near Glasgow city. In the morning of 6th of March 2014, I opened my eyes in Glasgow and rushed to the Glasgow Central station, to take the train to Brodick. I spent around 1.30 hours on the train, having snacks and breakfast, before reaching Brodick Pier.

At the pier, saw the Caledonion Cruise ferry standing in serenity in the water. I went up on the cruise with not so many people. It was not crowded at all and most people are old if they’re not a group of men in workwear. Because it was thursday, I think the people travelling here today are probably already retired, and many of them were having there dogs with them. I played with two Labradors and one black dog of the hippie-looking women next to me.  Look like it will be a good day.

บันทึกการเดินทางท่องเที่ยว Isle of Aran  (อ่านว่า ไอ-เอิ้ล ออฟ อารัน เอิ้ลออกเสียงสั้นๆนิดเดียว)

Isle of Aran เป็นเกาะเล็กๆตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสก็อตแลนด์ วันที่ 6 มีนาคม 2014 ที่ Glasgow ฉันตื่นแต่เช้าตรู่และรีบเดินทางไปยังสถานีรถไฟ Glasgow Central วันนั้นเราไม่ได้เช็คพยากรณ์อากาศ บรรยากาศยามเช้าของเมืองกลาสโกวนั้นช่างมืดครึ้มและเงียบเหงา จริงๆแล้วก็อาจจะตลอดวันเลยก็ว่าได้ นั่งรถไฟประมาณ 1 ชั่วโมงกว่า ก็มาถึง Brodick Pier ซึ่งเป็นที่ที่เราจะต้องมาขึ้นเรือเฟอร์รี่ นามว่า Caledonion cruise เพื่อข้ามฟากไปยัง Isle of Aran  ระยะทางนั้นไม่ไกลเลย และทิวทัศน์ของทะเลอังกฤษก็สวย สงบนิ่ง ไม่มีคลื่นลม ท้องฟ้าสีเทามีฝนตกปรอยๆวันนั้นทำให้คว้ากล้องฟิล์มมาถ่ายรูปได้อย่างเบิกบานใจ

เนื่องจากว่าวันนั้นเป็นวันธรรมดา ผู้คนทำงานกันปกติ ฉันเลยสังเกตได้ว่า เพื่อนร่วมเดินทางลงเรือลำเดียวกันกับเรานั้นล้วนแล้วแต่เป็นชาวอังกฤษสูงวัย ที่มาพร้อมกับสุนัขคู่ใจหลากหลายตัว บนเรือมีโซนที่นั่งสำหรับผู้ที่มากับสัตว์เลี้ยงโดยเฉพาะ คุณจะเห็นได้ว่าคนอังกฤษนิยมเลี้ยงสุนัขเป็นเพื่อนแก้เหงายามแก่ และส่วนใหญ่ก็เป็นสุนัขใหญ่ซะด้วย ฉันได้ไปเล่นกับลาบราดอร์สองตัวซึ่งเจ้าของตั้งชื่อให้ตามวิสกี้ยี่ห้อโปรดของตัวเอง นอกจากนี้ยังมีสุนัขสีดำขนยาวเปียกๆเหมือนผ้าขี้ริ้ว ของพี่ฝรั่งผู้หญิงลุคฮิปปี้ ที่นั่งอยู่เบาะถัดไป

 

000013 000011 000014 000016 000017 000015

1544513_10154068807145277_2366547699145355301_n10296795_10154068807255277_5717186443717169314_n

 

ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เรือก็มาเทียบท่าที่ตัวเกาะ Isle of Aran ผู้คนต่างแยกย้ายกลับบ้านด้วยรถส่วนตัวที่ญาติๆขับมารับ นักท่องเที่ยวอย่างฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากรถเมล์ที่วิ่งบนเกาะ ซึ่งมีอยู่ 4 สายหลัก Isle of Aran นี้ สามารถเที่ยวได้รอบเกาะ โดยหากมีเวลาก็สามารถขับเที่ยวเป็นวงกลมรอบเกาะได้เลย เรามาเพียงเช้าเย็นกลับจึงเลือกไป 2 ที่ โดยจุดหมายแรกของเราคือหาด Blackwaterfoot

 

ว่าแล้วก็จัดการไปซื้อตั๋วเรียบร้อยและขึ้นรถเมล์ ปรากฏว่า..ผิดสายค่ะ ! อ้อมโลกเลยจ้า แทนที่จะวิ่งเลียบริมเกาะ รถคันนี้พาเราวิ่งตัดกลางเกาะ ซึ่งใช้เวลานานกว่าเดิมกว่าจะถึง แต่ฉันเพลิดเพลินกับทิวทัศน์สองข้างทางมาก เส้นทางนี้ทำให้ได้เห็นวิถีชีวิตจริงๆของผู้คนบนเกาะ ที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเสียเป็นส่วนใหญ่ นับด้วยตาเปล่าแล้ว เกาะแห่งนี้มีประชากรแกะ วัว และม้า มากกว่าประชากรมนุษย์อีกค่ะ ฉันคิดว่าเกาะนี้คงมีบ้านหลายหลังที่ชาวอังกฤษย้ายมาอยู่ หลังจากเกษียณแล้ว เนื่องจากมองไปทางใดก็เห็นแต่ผู้สูงอายุ ไม่เห็นคนหนุ่มสาวเลย จะมีเด็กๆ ก็ตอนช่วงเวลาโรงเรียนเลิกเท่านั้น

 

It took us about one hour to reach the pier at Isle of Aran. Many people were waiting there for their family and friends. Tourists like us need to go to buy a bus ticket to travel around the island. There were four routes of bus running around Isle of Aran. Actually you can travel around many parts of the island in circle, but for one day I could only go to few ones. The Brodick Castle was closed, so I chose to go to Blackwaterfoot instead. The funny thing is that…I took the wrong bus! so it took me a longer period of time to reach Blackwaterfoot, but that led me to a more in-sight view of people’s life on this island. Most houses are doing farms, and there were more animal population than human, counting with my eyes. Most of the people are old and probably retired before coming to live on this island. No kidding that I rarely saw any of the young adults there.

000009
00003310345758_10154068807535277_6562021062998708386_n10314560_10154068807650277_735107125013541772_n

วิวทิวทัศน์สองข้างทางผ่านกระจกรถบัส สีของใบไม้บนเกาะนี้สวยงามมากจริงๆ

 

I love watching the scenery through the window glass, counting how many colours of leaves can I capture..

000035000034

บรรยากาศบนรถบัส มีผู้โดยสารเพียงไม่กี่คน กลางอากาศที่หนาวชื้นจากฝนตกในวันนั้น

000030000029000032

และแล้วเราก็มาถึง Blackwaterfoot ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงแรมและ b&b หลายแห่ง บ้านแถวนี้ส่วนใหญ่ก็ดูเหมือนจะเป็นครอบครัวมีเงินที่มาปลูกบ้านพักตากอากาศไว้

 

There’re some hotels and B&Bs located in Blackwaterfoot, and most of the houses are probably a private sanctuary own by the rich family.

10277038_10154068807870277_8515891231232178124_n00000100000800003100002810262098_10154068808050277_1059291622787230689_n10322554_10154068808155277_8547251496205073097_n10325276_10154068808265277_399046128940335863_n

ตัวหาด Blackwaterfoot มีหินเต็มไปหมด ทะเลเมืองนอกนี่มันไม่น่าเล่นเลยนะ แต่บรรยากาศหม่น เศร้า ได้มู้ดถ่ายเอ็มวีมาก เหมือนscene ในหนังเรื่อง Submarine เลยค่ะ

 

เราเดินเล่นรอบๆ Blackwaterfoot อยู่ซักพัก สายฝนก็เริ่มกระหน่ำ เดินตากฝนมารอรถเมล์ที่นานม๊าก กว่าจะมาที ตัวสั่นหนาวเหน็บ ในที่สุดก็ได้ขึ้นรถเมล์สายหนึ่งมาลงยังที่ที่มีชื่อว่า Whitingbay ซึ่งเป็นโซนหมู่บ้าน บริเวณรอบๆหมู่บ้านนี้มีเส้นทางเดินป่า และมีบ้านคนที่เป็นชาวบ้านบนเกาะจริงๆตั้งอยู่ประปราย เส้นทางเดินป่าส่วนใหญ่จะเริ่มเดินจากหมู่บ้านได้ และก็เต็มไปด้วยต้นไม้สูงมากมาย ส่วนทางที่อุ้งเลือกเดินวันนี้เป็นทางเดินไปยังน้ำตก Glenashdale falls ซึ่งมีพืชพรรณนานาชนิด บวกกับฝนตกตลอดเวลา ทำให้พื้นเปียกเดินยากพอสมควร แต่ก็สู้ตาย มาเริ่มเดินกันค่ะ 🙂

 

Blackwaterfoot is kinda melancholic for me, it was so different from the beach image in my head ( yeah of course because I came from Thailand) .  The rain was falling down all day that day, making the sky more grey and the weather was so cold. We walked back to the bus stop and wait for a long time til one bus came, so we went up and headed to our next destination,  Whitingbay.

 

There are so many forest walks in Whitingbay. From the village, you can go up hills and go towards Glenashdale waterfall, which is the route I took that day. The forest walk was so wild and full of different species, I hope I would meet a fox or even a vampire.

000013000023000025000026000027000014

He is also wearing a raincoat.

000024000020000022000021

ต้นไม้ในป่านี้สูงมาก เป็นป่าที่สูงที่สุดเท่าที่เราเคยเข้าไปเลยก็ว่าได้นะ อากาศมีความชื้นสูงและต้นไม้ใหญ่ก็ถูกปกคลุมด้วยมอสแทบทั้งต้น จนเป็นสีเขียวสดใสให้เห็นแบบรูปด้านล่างนี้ ตอนเดินเข้าไปมโนว่าตัวเองเป็นอลิซในแดนมหัศจรรย์ก็ได้บรรยากาศมากทีเดียว

 

Trees in this forest are probably the tallest ones I have ever seen in my life. The trees were covered up with mosses so the trunks became bright green. The scene was so stunning I cannot capture the feeling of walking on that wild side, just some pictures to show you here.

000019000016 000017 000018

ในที่สุดก็มาถึงจุดชมวิวน้ำตกแล้ว

1012578_10154068808425277_6074533919246890336_n10320492_10154068809045277_2076368671471718706_n10288760_10154068809240277_601761603435845832_n10259000_10154068809440277_8667887797611985627_n10298687_10154068808830277_8206350697413746124_n10274194_10154065600780277_2050490087738790544_n1620750_10154065600525277_7347043541370532143_n

ชอบอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ทำให้รู้สึกว่าเราก็เป็นเพียงคนตัวเล็กนิดเดียว โลกนี้มีอะไรที่มหัศจรรย์มากกว่าที่เราคิดเยอะ

 

I like to absorb myself in nature, nature heals my mind and reminds me that I’m just a little person in this world

The trees are just bigger than our egos 🙂

10307423_10154065600105277_5255880718406645967_n10320274_10154065599460277_1468087944671739075_n10155881_10154065599380277_3445079340895985629_n1558562_10154065598870277_7449862577440537482_n10291744_10154065598365277_7274062186614308504_naran10168199_10154065601380277_318484556172648621_n
000028000041000017 000018 000019000015 000020

This is my most favourite shot in this film, I was really captivated by those fresh dew.

000021
000027

Thank you Mr. Charif Lona for taking me to the island of serene beauty
Even though that day the rain fell so hard on me.

See you next trip 🙂

7 Comments

  1. Pingback: 2014 Year end reflections & 2015 Manifesto | Vanillawalk Journal

  2. ขอบคุณนะคะ 🙂 ฝึกฟังเพลง เสิชเนื้อร้องมาอ่าน เยอะๆค่ะ แล้วก้แกรมมาร์สำคัญค่ะต้องแน่นปึ้กเลย

  3. TM says

    ภาพสวยมากๆเลยค่ะ อยากมีโอกาสไปบ้างจัง^^
    ปล.อยากเก่งภาษาอังกฤษแบบพี่ต้องทำยังไงหรอคะ

  4. Anonymous says

    ภาพสวยมากๆเลยค่ะ อยากมีโอกาสไปบ้างจัง^^
    ปล.ทำยังไงถึงจะเก่งภาษาอังกฤษแบบพี่อุ้งหรอคะ

  5. iamyanis says

    วิวสวยมากเลยค่ะ

  6. [rowelt] says

    Great photos. Congratulations 🙂

share your thoughts here

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s